| a | b | c | d | e |
| 1. Jestem szczerze zainteresowana sprawami swojego dziecka. | | | | | |
| 2. Nieustannie staram się kontrolować swoje dziecko, aby postępowało tak, jak sobie tego życzę. | | | | | |
| 3. Pozwalam mojemu dziecku uczyć się samemu radzenia sobie w różnych sytuacjach. | | | | | |
| 4. W postępowaniu z moim dzieckiem łatwo tracę cierpliwość. | | | | | |
| 5. Staram się chronić moje dziecko przed wszelkimi trudnościami. | | | | | |
| 6. Chętnie nawiązuję kontakt z moim dzieckiem, jestem z nim często- bawię się, rozmawiam. | | | | | |
| 7. Często prawię „kazania” mojemu dziecku na temat jego zachowania. | | | | | |
| 8. Zgadzam się z tym, że moje dziecko w pewnych okolicznościach, w zależności od wieku, może samo dokonywać różnych wyborów. | | | | | |
| 9. Gdy jestem zdenerwowana, to trudno mi przewidzieć, jak się zachowam w stosunku do swojego dziecka. | | | | | |
| 10. Zawsze chcę wiedzieć, co robi moje dziecko w każdej chwili. | | | | | |
| 11. Odczuwam, że gdy moje dziecko ma jakiś problem, czegoś się obawia, to poszukuje kontaktu, bliskości ze mną. | | | | | |
| 12. Daję wyraźnie do zrozumienia dziecku, kto „rządzi” w domu. | | | | | |
| 13. Myślę, że nie kontroluję swojego dziecka na każdym kroku. | | | | | |
| 14. Często mi się zdarza, że za to samo przewinienie karzę swoje dziecko raz mocniej, raz mniej. | | | | | |
| 15. Gdy moje dziecko nie jest pod moją opieką, bardzo się o nie niepokoję. | | | | | |
| 16. Bardzo często myślę o moim dziecku. | | | | | |
| 17. Wymagam od dziecka bezwzględnego posłuszeństwa. | | | | | |
| 18. Myślę, że nie kontroluję swojego dziecka na każdym kroku. | | | | | |
| 19. Za to samo przewinienie karzę swoje dziecko raz mocniej, raz mniej. | | | | | |
| 20. W zasadzie jako rodzic zachowuję się tak, jakby moje dziecko było ciągle małe i bezradne. | | | | | |
| 21. Gdy moje dziecko potrzebuje pomocy, to chętnie poświęcam mu wiele czasu i uwagi. | | | | | |
| 22. Uważam, że moje dziecko nie ma prawa mi się sprzeciwiać. | | | | | |
| 23. Akceptuję to, że moje dziecko może mieć „swoje tajemnice”, że nie wszystko muszę widzieć i wiedzieć. | | | | | |
| 24. Kara, jaką wymierzam dziecku, często zależy od mojego nastroju. | | | | | |
| 25. Chcę zawsze wiedzieć, gdzie przebywa i co robi moje dziecko. | | | | | |
| 26. Przebywanie z moim dzieckiem sprawia mi dużą przyjemność. | | | | | |
| 27. Moje dziecko musi „rozumieć”, że to ja mam zawsze rację. | | | | | |
| 28. Gdy nie rozumiem zachowania swojego dziecka, to nie robię z tego większego problemu. | | | | | |
| 29. Moje dziecko musi uważać, aby mnie czymś nie zdenerwować. | | | | | |
| 30. Często wydaje mi się, że żyję tylko dla mojego dziecka. | | | | | |
| 31. Często staram się dawać mojemu dziecku do zrozumienia, że je kocham. | | | | | |
| 32. Staram się przestrzegać tego, aby moje dziecko postępowało zgodnie z moimi wymaganiami. | | | | | |
| 33. Myślę, że mam i będę miała zaufanie do mojego dziecka. | | | | | |
| 34. Gdy się zdenerwuję, to mocniej karzę swoje dziecko. | | | | | |
| 35. Niepokoję się często o swoje dziecko, jakby ciągle było małe i bezradne. | | | | | |
| 36. Często uśmiecham się do mojego dziecka. | | | | | |
| 37. Często pouczam moje dziecko, jak powinno postępować. | | | | | |
| 38. Gdy moje dziecko jest uparte, to staram się je zrozumieć, nie zawsze przecież ja mam rację. | | | | | |
| 39. Często mówię do mojego dziecka podniesionym tonem. | | | | | |
| 40. Martwię się, że w wielu sprawach moje dziecko może sobie nie poradzić w życiu. | | | | | |
| 41. Staram się być dla mojego dziecka prawdziwym przyjacielem. | | | | | |
| 42. Daję do zrozumienia mojemu dziecku, że wiem najlepiej, co jest dla niego dobre, a co złe. | | | | | |
| 43. Nie wymagam, aby moje dziecko teraz, czy jak dorośnie, ze wszystkiego mi się zwierzało. | | | | | |
| 44. Gdy mam zły dzień, to krzyczę na swoje dziecko bez powodu. | | | | | |
| 45. Gdy moje dziecko przebywa poza domem, odczuwam lęk, że coś mu się stanie. | | | | | |
| 46. Kiedy moje dziecko zwraca się do mnie ze „swoimi kłopotami”, staram się mu pomóc, aby dobrze się poczuło. | | | | | |
| 47. Często upominam moje dziecko, gdy robi coś nie tak, jak mu każę. | | | | | |
| 48. Akceptuję to, że moje dziecko w miarę dorastania ma prawo do samodzielnych decyzji, na przykład jak spędzać wolny czas. | | | | | |
| 49. Jestem tak zmienna, że moje dziecko może mieć problemy ze zrozumieniem, jaka jestem. | | | | | |
| 50. Trudno jest pogodzić mi się z tym, że moje dziecko tak szybko staje się większe, bardziej dorosłe. | | | | | |